Γειά σου ανθρωπάκο, που έχει πια φανεί
ότι, αντί  ψυχή κι αισθήματα, έγινες μηχανή!
Χωρίς καρδιά, σκέψη, λίγο διάβασμα και ποιήμα,
το μόνο που σκέπτεσαι κι αισθάνεσαι, είναι το χρήμα…
Κι αντί για όλα αυτά, κάποιος κάτι να’χει να μας πει,
ακούγεται μόνο απ όλους, τής σιωπής η σιωπή!
Φθινόπωρο 2026   Κώστας  Δ. Χατζιδάκης

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΠΑΝΤΟΥ...

 

Γειά σου ανθρωπάκο, που έχει πια φανεί
ότι, αντί  ψυχή κι αισθήματα, έγινες μηχανή!
Χωρίς καρδιά, σκέψη, λίγο διάβασμα και ποιήμα,
το μόνο που σκέπτεσαι κι αισθάνεσαι, είναι το χρήμα…
Κι αντί για όλα αυτά, κάποιος κάτι να’χει να μας πει,
ακούγεται μόνο απ όλους, τής σιωπής η σιωπή!
Φθινόπωρο 2026   Κώστας  Δ. Χατζιδάκης

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΖΑΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΖΑΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ…

Ελάτε, τις μέρες και τις νύχτες μας ετούτες, να μεθύσουμε,
όχι ποτά,  αλλά με κόσμο νέο  που θα ζωγραφίσουμε,
Με ωραία όνειρα, που θα τα κάνουμε όλα πράξη,
μόνο  με αταξίες τής  ζωής,  κι όχι με τάξη…
Να ξανακάνουμε, όλες τις παιδικές μας τρέλες πάλι,
αντί για δυσκολίες των μεγάλων και για βιοπάλη!
Να τρέχουμε σε λεωφόρους, στέκια και ταξίδια,
αντί πληκτικά βάσανα, όλο τα ιδια και τα ίδια...
Να μπούμε πιο βαθειά στο παραμύθι που το λεν αγάπη,
και  στην μεγάλη τρέλα, τού έρωτα σατράπη!
Έτσι, κι ας μην ξεμεθύσουμε ποτέ μας,
νέε  ξεμυαλισμένε  εαυτέ μας!
Κώστας  Δ. Χατζιδάκης

Η συνέχεια από εσάς...

 

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ...

 Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΟΥ…

Ελάτε να νομίσουμε, ότι αγγέλων είμαστε, κι εμείς συνοδοιπόροι.

μακριά από το κύμα της ζωής, κι από τα άγρια όρη…

Ότι όλα είναι άριστα, μέσα στις πολιτείες,

και πως των τόσων μας δεινών, γιατρέψαν τις αιτίες…

Ελάτε! Παραδείσια αυταπάτη η ζήση όλη,

αφού κανείς δεν νοιάστηκε, πού δόθηκαν οι ρόλοι!....

Αν όμως δεν θα πάει καλά, ο κόσμος μας ετούτος,

σίγουρα θα’ναι κάπου αλλού, πολιτισμού ο πλούτος!….

Μα όποιος ελπίζει μοναχά, και απλά όλ’ αυτά προσμένει,

είναι αυτός που πάντοτε, στα ίδια θα απομένει……

Και αν όλα έτσι παν, για ακόμα μια φορά,

θα μείνει η δόλια μας ψυχή, χωρίς καμιά χαρά!

Κώστας Δ. Χατζιδάκης

ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ

..Σε μια τέτοια αγκαλιά

Θεός, δεν είναι ο Θεούλης με τα ράσα και τα γένια,

δεν είναι μια εικόνα, κάτι σαν μια άπιαστη έννοια,

αλλά η τελική αλήθεια, μεταξύ δικαίου και αδίκου,

μεσ’ το φιλόξενο πνεύμα αγάπης, τού δικού Του οίκου.

Είναι το αλύγιστο κομμάτι, συνείδησης μέσα μας,

στην πάλη τού καλού με το κακό, όλη η μπέσα μας!

Είναι το χέρι που σφουγγίζει στοργικά κάθε μας δάκρυ,

στα απίθανα ετούτης της ζωής, πλάτη και μάκρη…

Είναι στα τόσα μας προβλήματα η ξαφνική τους λύση,

κι η αμοιβή όσων θα ζουν, σεβόμενοι τη μάνα Φύση.

Είναι η τελική, τού ωραίου και καλού η νίκη,

Αυτός που κάποτε βραβεύει, ακόμα και το δεκανίκι!

Καμιά φορά, είναι και η τιμωρία που θα έρθει ίσως,

εκεί που την αγάπη τελικά, την νίκησε το μίσος,

εκεί που ο άκαρδος κι άρρωστος φθόνος,

μαυρίζει τη ζωή, κι απλώνεται άδικα ο πόνος!

Τέλος, είναι η αόρατη μα σίγουρη αγκαλιά Του,

για κείνους που σεβαστήκαν, την σιωπηλή μιλιά Του!

Κ/ντίνος Δ. Χατζιδάκης

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

 Ωραίε μου επισκέπτη τούτης της σελίδες,

σ' ευχαριστώ πολύ που σε είδα και με είδες!
Εδώ δεν ψάχνω, αλλά πάντα περιμένω,
κάτι που νά'ναι πιο κοντά, και όχι ξένο
Δεν γνωριζόμαστε, αλλά σε ξέρω και με ξέρεις
απ' τις φορές που τη ματιά σου εδώ θα φέρεις!
Με Καλημέρες μας λοιπόν, με καληνύχτες, ή μ'αντίο,
τη σιωπή τής μοναξιάς, θα μοιραζόμαστε εμείς οι δύο.!
Κώστας Δ. Χατζιδάκης