ΝΟΜΙΖΑ…
Νόμιζα ότι δεν ζεις χωρίς εμένα,ότι είμαι της ζωής σου το νούμερο ένα!
Νόμιζα ότι πάντοτε δίπλα μου θα’σαι
και στα όνειρά σου θα ζω, σαν θα κοιμάσαι!
Αλλά είσαι αλλού.. Πως το αντέχεις,
δίπλα μου να μην σ’έχω και να μη μ’ έχεις;
Μα δεν πειράζει αφού διαχειριζόμαστε σχέδιο ενός άλλου,
μακρυνού, πιο δυνατού, πολύ μεγάλου…
Απλά θα περιμένω, σε ετούτη τη ζωή, ή και στην άλλη,
να είσαι επιτέλους, μόνο δική μου πάλι….
Κώστας Δημητ. Χατζιδάκης-Σκέψη