Με πρόδωσες...

 Με πρόδωσες

και το ευχαριστώ που μού χρωστούσες, δεν μού το’ δωσες!

Χωρίς να ντρέπεσαι

που τόσο χαμηλά, απ' τις πράξεις σου, η συνείδησή σου έπεσε…

Σκληρότητα, αδικία, φθόνος,

αδίστακτός σου στόχος, της καρδιάς μου ο πόνος!

Σε σπρώχνουνε σκοτάδια, από παλιά σου απομεινάρια,

πρώτιστό σου, το «για μια χούφτα δολάρια!»…...

Μα όσο κι αν σού'ναι δύσκολο, στο μυαλό σου βάλε,

καημένο μου, ποιό θά'ναι και το δικό σου το..... φινάλε!...

Κώστας Δημητ. Χατζιδάκης-Scripta manent

ΝΟΜΙΖΑ...

 ΝΟΜΙΖΑ…

Νόμιζα ότι δεν ζεις χωρίς εμένα,
ότι είμαι της ζωής σου το νούμερο ένα!
Νόμιζα ότι πάντοτε δίπλα μου θα’σαι
και στα όνειρά σου θα ζω, σαν θα κοιμάσαι!
Αλλά είσαι αλλού.. Πως το αντέχεις,
δίπλα μου να μην σ’έχω και να μη μ’ έχεις;
Μα δεν πειράζει αφού διαχειριζόμαστε σχέδιο ενός άλλου,
μακρυνού, πιο δυνατού,  πολύ μεγάλου…
Απλά θα περιμένω, σε ετούτη τη ζωή, ή  και στην άλλη,
να είσαι επιτέλους, μόνο δική μου πάλι….
Κώστας Δημητ. Χατζιδάκης-Σκέψη

«Αντισταθείτε! Ακόμα και σε μένα που σας ιστορώ αντισταθείτε»

 «Αντισταθείτε! Ακόμα και σε μένα που σας ιστορώ αντισταθείτε»

Σήμερα, τους παίρνει όλους αλλού η ζωή, δεν άφησε κανένα…
στα όμορφα στέκια τής παλιάς τους συντροφιάς, ούτε ένα!
Όλα πια  για τις μπίζνες , για  χρήματα  και  ματαιότητα,
οι άνθρωποι όλοι, χωρίς πλέον καμία άξια ταυτότητα…
Νομίζουν  βέβαια  όλοι τους,  πόσο ωραία ζούνε,
ξέρουνε όμως άραγε, τι ψάχνουνε να βρούνε;…
Κατάντησαν ετούτης της ζωής τα θαύματα,
να είναι μόνο,  άρτον  και θεάματα!
Μακροζωία, καλοπέραση κι  επιτυχία,
αλλά όλα αυτά, μακριά  απ’  την ευτυχία!
Μπράβο ανθρωπάκο,  τελικά εβγήκες πρώτος,
εκεί που σ’έφερε της τόσης κουταμάρας σου ο λόττος!
Κώστας Δημητ. Χατζιδάκης — Σκέψη
Σιωπηλές Σκέψεις

 Ο άνθρωπος μόνο δικάζει,

ο Θεός, και η ζωή καταδικάζει!
Προσέξτε την, κανείς δεν γλιτώνει,
και κάποτε η ζωή τιμωρεί ή σκοτώνει…
Μη λέτε πως σας φταίνε πάντοτε οι άλλοι,
πολλές φορές, εσείς είστε οι φταίχτες οι μεγάλοι…
Κ𝘐ντίνος  Δημ. Χατζιδάκης

 

Γειά σου ανθρωπάκο, που έχει πια φανεί
ότι, αντί  ψυχή κι αισθήματα, έγινες μηχανή!
Χωρίς καρδιά, σκέψη, λίγο διάβασμα και ποιήμα,
το μόνο που σκέπτεσαι κι αισθάνεσαι, είναι το χρήμα…
Κι αντί για όλα αυτά, κάποιος κάτι να’χει να μας πει,
ακούγεται μόνο απ όλους, τής σιωπής η σιωπή!
Φθινόπωρο 2026   Κώστας  Δ. Χατζιδάκης

ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ ΠΑΝΤΟΥ...

 

Γειά σου ανθρωπάκο, που έχει πια φανεί
ότι, αντί  ψυχή κι αισθήματα, έγινες μηχανή!
Χωρίς καρδιά, σκέψη, λίγο διάβασμα και ποιήμα,
το μόνο που σκέπτεσαι κι αισθάνεσαι, είναι το χρήμα…
Κι αντί για όλα αυτά, κάποιος κάτι να’χει να μας πει,
ακούγεται μόνο απ όλους, τής σιωπής η σιωπή!
Φθινόπωρο 2026   Κώστας  Δ. Χατζιδάκης

ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΖΑΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

 ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΖΑΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ…

Ελάτε, τις μέρες και τις νύχτες μας ετούτες, να μεθύσουμε,
όχι ποτά,  αλλά με κόσμο νέο  που θα ζωγραφίσουμε,
Με ωραία όνειρα, που θα τα κάνουμε όλα πράξη,
μόνο  με αταξίες τής  ζωής,  κι όχι με τάξη…
Να ξανακάνουμε, όλες τις παιδικές μας τρέλες πάλι,
αντί για δυσκολίες των μεγάλων και για βιοπάλη!
Να τρέχουμε σε λεωφόρους, στέκια και ταξίδια,
αντί πληκτικά βάσανα, όλο τα ιδια και τα ίδια...
Να μπούμε πιο βαθειά στο παραμύθι που το λεν αγάπη,
και  στην μεγάλη τρέλα, τού έρωτα σατράπη!
Έτσι, κι ας μην ξεμεθύσουμε ποτέ μας,
νέε  ξεμυαλισμένε  εαυτέ μας!
Κώστας  Δ. Χατζιδάκης