Με πρόδωσες
και το ευχαριστώ που μού χρωστούσες, δεν μού το’ δωσες!
Χωρίς να ντρέπεσαι
που τόσο χαμηλά, απ' τις πράξεις σου, η συνείδησή σου έπεσε…
Σκληρότητα, αδικία, φθόνος,
αδίστακτός σου στόχος, της καρδιάς μου ο πόνος!
Σε σπρώχνουνε σκοτάδια, από παλιά σου απομεινάρια,
πρώτιστό σου, το «για μια χούφτα δολάρια!»…...
Μα όσο κι αν σού'ναι δύσκολο, στο μυαλό σου βάλε,
καημένο μου, ποιό θά'ναι και το δικό σου το..... φινάλε!...
Κώστας Δημητ. Χατζιδάκης-Scripta manent
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου